Siglir tar il cuntegn

Sin visita tar «50:50» Christian Gartmann: «Infurmar, declerar e tadlar bain»

En il discurs raquinta Christian Gartmann tge che buna communicaziun da crisa munta per el e tge strategia ch'el ha per sa revegnir da crisas sco Bondo u Brinzauls.

En la nova ediziun da «50:50» – l'emissiun da discussiun cuminaivla da RTR e Somedia – pon Katharina Balzer ed Andri Franziscus beneventar il manager da crisa Christian Gartmann.

Quai è Christian Gartmann

Avrir la box Serrar la box

Christian Gartmann (60) ha cumenzà sco schurnalist da radio. Suenter ses studi da basa da BWL/Marketing a l'universitad da Son Gagl, ha el lavurà tar Radio Z e pli tard sco mainagestiun tar la gruppa ProSiebenSat.1.

A partir dal 2007 è el stà responsabel en la direcziun dal concern da PubliGroupe per la commerzialisaziun internaziunala da medias.

Dapi l'onn 2010 maina el sia atgna interpresa per management da crisa, per la communicaziun da crisas e per public affairs.

Gartmann viva a San Murezzan ed è bab da dus figls.

En il discurs raquinta Gartmann davart la situaziun a Brinzauls, las difficultads da communitgar durant ina crisa e tge ch'el avess fatg auter a Crans-Montana.

Medemamain dà pled e fatg ha Christian Gartmann en furma scritta – davart responsabladad, decisiuns difficilas e tge ch'el sco manager da crisa po anc emprender.

RTR: Tge munta communicaziun da crisa per Vus oz – e co è Vossa concepziun sa midada durant ils onns?

Gartmann: La communicaziun n'è betg mo la vusch, mabain er l'ureglia da l'organisaziun d'eveniments e da crisa. Ella maina in dialog permanent cun las persunas pertutgadas, infurmescha davart la situaziun actuala, declera ils motivs e taidla bain las persunas pertutgadas.

L'impurtanza dal dialog cun ils pertutgads è creschida marcantamain. Ins sto chapir els e lur situaziun, lura pon ins far els ina part da la soluziun.

Quants mandats publics accumpagnais Vus actualmain – e co garantis che Vus restais independent, er sch'ils interess da differents mandants pudessan collidar?

L'onn 2025 eran quai main che diesch, ma betg tuts han gì da far cun communicaziun d'eveniments e da crisa ed era betg tuts eran en il chantun Grischun u en Svizra. Las pli enconuschentas èn las vischnancas Albula/Alvra e Val Müstair, nua che jau collavuresch en ils stabs directivs communals.

Tar mintga nova dumonda examinesch jau fitg critic sch'i pudess eventualmain dar conflicts d'interess e discutesch quai era cun ils clients existents – tuttina, sch'els èn ussa publics u privats. Sch'igl exista il privel u l'impressiun da conflicts d'interess refusesch jau il mandat. 2025 è quai capità en in cas.

Tge è tenor Vus la supposiziun sbagliada pli gronda che persunas han sur da managers da crisa?

Ch'els han adina ina resposta immediata. Management d'eveniments e crisas è in sport da squadra, ed ins tschertga ensemen las meglras soluziuns.

Vus essas involvids en la politica, l'administraziun e l'economia. Co reflectais Vus Vossa atgna influenza?

Jau sun in mastergnant. Cunquai che jau hai blera experientscha dumond'ins mia opiniun. Quai po influenzar l'andament da projects. Influenza en il senn da pussanza n'hai jau strusch.

Il Grischun è caracterisà da fermas identitads localas. Tge rolla giogan questas atgnadads culturalas en muments da crisa?

Ellas pon esser fitg essenzialas. Las persunas pertutgadas duessan esser part da tuttas soluziuns. Sch'ellas han il sentiment ch'ins na chapescha u respecta betg ellas, na pon ellas betg bajegiar si confidenza en ins. Lura na vegnan ellas betg a sustegnair l'activitad da l'organisaziun d'eveniments e da crisa. Igl è lura fitg difficil da surmuntar la situaziun.

Mettais Vus guardond enavos en dumonda recumandaziuns u decisiuns? Co giais Vus enturn cun tals muments da dubi?

Quai è regularmain il cas. Ins sto adina era guardar retrospectivamain sias decisiuns e valitar sch'ellas èn stadas gistas. Uschiglio n'emprendan ins nagut da quai.

Sche Vus pensais vi da Vossas acziuns las pli pretensiusas – tge sbagls avessas Vus pli gugent evità? Tge avais Vus emprendì?

Da grevs sbagls sun jau per fortuna vegnì schanegià fin ussa. Ma en mintga mandat datti chaussas ch'ins pudess guardond enavos far auter. Quai po esser in discurs che prenda ina vieuta nungiavischada u in'expressiun envers las medias che vegn retschavida autra da las persunas pertutgadas che quai ch'jau avess giavischà. Da questas chaussas s'accorschan ins e fa meglier la proxima giada. E lura datti la proxima giada insatge auter che na va betg optimal. Uschia è la vita.

Tge meglierass radicalmain la communicaziun da crisa dal futur – e tge fa quitads a Vus?

Ina sfida è la dischinfurmaziun che fa vegnir malsegira las persunas pertutgadas. Ella na difficultescha betg mo nossa lavur, mabain po er esser fitg ferind per las persunas pertutgadas. Ina da las incumbensas da la communicaziun da crisa è perquai er la protecziun da las persunas pertutgadas cunter ina tala dischinfurmaziun.

Tge abilitads duessan ils futurs managers da crisa avair en mintga cas?

Communicaziun è ina part centrala da la direcziun en la crisa. La communicaziun da crisa è bler dapli che la lavur mediala durant la crisa. La gronda part ha lieu davos las culissas. Ella sa drizza a persunas pertutgadas ed a lur basegns. Sch'il dialog cun las persunas pertutgadas funcziuna, fa quai bler pli simpel il management da crisa.

Managers da crisa en il temp preschent e dal futur ston pudair tadlar bain las persunas pertutgadas e laschar integrar l'udì en lur lavur.

«Ich bin ein Handwerker»

Avrir la box Serrar la box

Das schriftliche Interview mit Christian Gartmann im Nachgang an seinen Besuch im Studio – im Original auf deutsch:

RTR: Was bedeutet Krisenkommunikation für Sie heute – und wie hat sich Ihr Verständnis davon über die Jahre verändert?

Gartmann: Die Kommunikation ist nicht nur die Stimme, sondern auch das Ohr der Ereignis- und Krisenorganisation. Sie führt mit den Betroffenen einen ständigen Dialog, informiert über die aktuelle Lage, erklärt die Hintergründe und hört den Betroffenen gut zu.

Die Bedeutung des Dialogs mit den Betroffenen hat markant zugenommen. Man muss sie und ihre Lage verstehen, dann kann man sie zu einem Teil der Lösung machen.

Wie viele öffentliche Mandate begleiten Sie aktuell – und wie stellen Sie sicher, dass Ihre Unabhängigkeit auch dann gewahrt bleibt, wenn Interessen verschiedener Auftraggeber kollidieren könnten?

2025 waren das weniger als zehn, wobei nicht alle mit Ereignis- und Krisenkommunikation zu tun hatten und auch nicht alle im Kanton Graubünden oder der Schweiz waren. Die bekanntesten sind die Gemeinden Albula/Alvra und Val Müstair, wo ich in den Gemeindeführungsstäben mitarbeite.

Bei jeder neuen Anfrage prüfe ich sehr kritisch, ob es allenfalls zu Interessenskonflikten kommen könnte und bespreche das auch mit den bestehenden Kunden – egal, ob sie nun öffentlich oder privat sind. Wenn die Gefahr oder der Eindruck von Interessenskonflikten besteht, lehne ich das Mandat ab. 2025 kam das in einem Fall vor.

Was ist aus Ihrer Sicht die grösste Fehlannahme, die Menschen über Krisenmanager haben?

Dass sie immer auf alles sofort eine Antwort haben. Ereignis- und Krisenmanagement ist ein Mannschaftssport, in dem man zusammen die besten Lösungen sucht.

Sie bewegen sich an Schnittstellen von Politik, Verwaltung und Wirtschaft. Wie reflektieren Sie Ihren eigenen Einfluss?

Ich bin ein Handwerker. Weil ich viel Erfahrung habe, fragt man mich nach meiner Meinung. Das kann den Gang von Projekten beeinflussen. Einfluss im Sinn von Macht habe ich kaum.

Graubünden ist geprägt von starken lokalen Identitäten. Welche Rolle spielen diese kulturellen Eigenheiten in Krisenmomenten?

Sie können sehr wesentlich sein. Betroffene sollten Teil aller Lösungen sein. Wenn sie das Gefühl haben, dass man sie nicht versteht oder nicht respektiert, können sie kein Vertrauen zu einem aufbauen. Dann werden sie die Tätigkeit der Ereignis- und Krisenorganisation nicht unterstützen. Die Bewältigung der Lage wird dann sehr schwierig.

Kommt es vor, dass Sie Empfehlungen oder Entscheidungen rückblickend infrage stellen? Wie gehen Sie mit solchen Momenten des Zweifelns um?

Das ist regelmässig der Fall. Man muss seine Entscheide immer auch rückblickend betrachten und bewerten, ob sie richtig waren. Sonst lernt man nichts dazu.

Wenn Sie an Ihre anspruchsvollsten Einsätze denken – welche Fehler hätten Sie lieber vermieden? Was haben Sie daraus gelernt?

Von schweren Fehlern bin ich bis jetzt zum Glück verschont geblieben. Aber in jedem Mandat gibt es Dinge, die man im Nachhinein anders machen könnte. Das kann ein Gespräch sein, das eine unerwünschte Wendung nimmt oder eine Aussage in den Medien, die bei den Betroffenen anders ankommt, als ich es gewünscht hätte. Solche Dinge merkt man sich, macht sie beim nächsten Mal besser. Und dann gibt es beim nächsten Mal etwas anders, was nicht optimal läuft. So ist das Leben.

Was würde die Krisenkommunikation der Zukunft radikal verbessern – und was bereitet Ihnen Sorge?

Eine Herausforderung ist Desinformation, die die Betroffenen verunsichert. Sie macht nicht nur unsere Arbeit schwieriger, sondern kann für die Betroffenen auch sehr verletzend sein. Eine der Aufgaben der Krisenkommunikation ist deshalb auch der Schutz der Betroffenen vor solcher Desinformation.

Welche Fähigkeiten sollten zukünftige Krisenmanager unbedingt mitbringen?

Kommunikation ist ein zentraler Teil der Führung in der Krise. Krisenkommunikation ist weit mehr als die Medienarbeit während der Krise. Der grösste Teil findet hinter den Kulissen statt. Sie dreht sich um Betroffene und deren Bedürfnisse. Wenn der Dialog mit den Betroffenen fliesst, macht er das Krisenmanagement wesentlich einfacher.

Krisenmanager der Gegenwart und der Zukunft  müssen den Betroffenen gut zuhören können und das Gehörte in ihre Arbeit einfliessen lassen.

«50:50» – il videocast communabel da Somedia e RTR

Somedia e Radiotelevisiun Svizra Rumantscha RTR porschan cun il format da talk «50:50» in product communabel. Il videocast vul promover mintga mais discurs approfundads cun represchentantas e represchentants da l'economia, da la politica e da la societad.

«50:50» – der gemeinsame Videocast von RTR und Somedia

Somedia und Radiotelevisiun Svizra Rumantscha RTR präsentieren mit dem Talkformat «50:50» ein gemeinsames Medienprodukt. Der Videocast zielt darauf ab, monatlich vertiefende Gespräche mit Vertretern aus Wirtschaft, Politik und Gesellschaft zu fördern.

Dapli 50:50

Weshalb der Name «50:50»?

  • Gleichgewicht und Diversität: Der Name betont das Bemühen, eine ausgewogene und diverse Gästeliste zu präsentieren, um eine breite Palette von Stimmen und Erfahrungen zu repräsentieren.
  • Einfachheit und Einprägsamkeit: Ein einfacher und klarer Name wie «50:50» ist leicht zu merken und vermittelt direkt die Grundidee des Podcasts, ohne viel Erklärung zu erfordern.
  • Symbol für Fairness: Das Verhältnis von 50:50 wird oft als Symbol für Fairness und Gleichberechtigung verwendet, was gut zu den Zielen des Podcasts passen könnte.

Pertge il num «50:50»?

  • Equiliber e diversitad: il num dal videocast accentuescha las stentas da preschentar ina selecziun da giasts equilibrada e diversa per represchentar ina paletta vasta da chaus e persunalitads.
  • Simplicitad e clerezza: In num simpel e chapibel sco «50:50» associescha directamain l'idea fundamentala dal podcast, senza stuair declerar bler dapli.
  • Simbol da fairness: La relaziun da 50:50 vegn duvrada savens sco simbol per fairness ed egualitad – quai che correspunda bain er a las finamiras dal podcast.

50:50

Artitgels legids il pli savens