Gian Gianet che dalet,
vo pel muond be sul sulet,
in sieu maun ün bastun,
pera’l be ün homun.
Ma la mamma stu crider
tuorna, tuorna mieu figl cher!
Gian Gianet es turno,
davaunt chesa sto:
Buna saira chera mamma,
il mattet sün porta clama,
Cò sun eau, tieu Gianet,
frisch scu ün peschet.
(Cupiroulas: Hoppahajas, versins e chanzuninas, Lia Rumantscha, Cuira 2011)