Tut las bealas andas
nodan segl laiet,
en bugent an l’aua
a fan egn bognet.
Tscheartgan bùnas tgossas,
gliamaja a vearmet,
datan da la cùa,
scrolan igl tgieuet.
Lura vean igl sera
tut sto ir a litg,
ear las nossas andas
van speart sut igl tetg.
Suainter vean la mama,
seara bagn gl’eschet,
a las tgearas andas
dorman bagn, bagnet.
(Cupitgolas: Hopaheias, vearsets a canzùnetas, Lia Rumantscha, Cuira 2011)