(sursilvan) Ina plievgia da stad, amiez ina tala unda da calira sco igl ei stau fin zercladur cheu tier nus, ei in regal dil tschiel. La natira brama per aua. La tiara ei schetga e pli che schetga. L’aria stat eri dil cauld. E lu – finalmein ils daguots che frestgentan. Ins para d’udir in schem da levgiament en la natira. La veta tuorna. Quella plievgia porta a nus dapli che mo aua. Ella ei in segn che sa daventar ina sbrenzla da speronza per nus carstgauns.
In tal urezi da stad ha immediat regurdau mei vid la historia dil profet Elia sil cuolm Carmel, a Haifa alla Mar Mediterrana. Suenter liunga schitgira spetgan ils carstgauns cun brama sin la plievgia, sin nova veta. Elia fa oraziun e tarmetta siu survient orasum il cuolm per mirar viers la mar, sch’el vesi enzatgei. Il survient va pliras gadas, denton senza success. Igl ei nuot da veser, mo mar e schitgira. Pér la siatavla ga engarta il survient ina pintga nebla al horizont. Ella ei buca pli gronda che la palma maun d’in carstgaun. Quella pintga nebla ei l’entschatta d’enzatgei grond. Ord in pign segn crescha nova speronza. Il tschiel sesarva e Dieus sesvolva viers siu pievel. Ei plova entgins dis e nova veta tuorna.
Ina plievgia da stad lai arver l’egliada: il tschiel sesarva ed ord ina pintga nebla nescha speronza.
Ella tradiziun cristiana vegn quella nebla recepida sco in maletg per Maria. Maria sco segn da speronza. Maria che muossa a nus la via tier Cristus. Aschia porta Maria era il num «steila da mar». Sil cuolm Carmel ei pli tard vegniu erigiu ina baselgia dedicada alla «Stella Maris». Marinaris e pescadurs s’orienteschan aunc oz vid quella baselgia ni vid las steilas al firmament per anflar la via al port segir. La steila dat orientaziun.
Il temps da vacanzas ha entschiet. Biars semettan sin via; sper la mar ni els cuolms. Els visetan la famiglia ni amitgs el lontan. Igl ei in temps che interrumpa il mintgadi. Ins s’orientescha daniev. Ins drezza daniev l’egliada sin quei ch’ei impurtont. Ins anfla forsa puspei tier sesez, in tier l’auter, ni tier Diu. Nus astgein sperar che Dieus tarmetti adina puspei segns sin nos viadis. Magari gronds e marcants e magari pigns e sublims sco ina pintga nebla al horizont, ina steila vid il firmament ni ina plievgia da stad. Ina plievgia da stad lai arver l’egliada: Il tschiel sesarva ed ord ina pintga nebla nescha – sco tier Elia – speronza, la medema speronza sco ell’oraziun:
Ave maris stella,
Dei Mater alma,
atque semper Virgo,
felix caeli porta…
Possien ils pigns segns regalar a nus questa stad nova speronza.
