(vallader) Dürant las vacanzas sun eu fich jent in Engiadina Bassa. Eu am quist pitschen muond, la vista süllas muntognas am calma, las rotschas da corniglias am fan surrier ed il travasch dals turists observ eu cun ün rier suotoura d’insider.
Vacanzas significhan per mai üna posa dal minchadi, ün müdamaint ed eir simplamaing temp. Temp per roba importanta e banala. Temp per la famiglia e per amias, per far sport e per leger nouvs cudeschs. Uschea n’haja inscuntrà il bellischem pled «serendipity».
Nüglia nu capita per cas, mia tenuta visavi la vita as fuorma our da mias observaziuns e mia maniera d’incleger ed ordinar.
I dà ün inventur, l’istoriker inglais Horace Walpole (1717-1797), chi scriva sur da la parabla persiana dals «trais princips (o eir «prinzis») da Serendip». Quels tiran a nüz la casualità furtünada. Els sun in viadi e fan per cas e cun finezza scuvertas ch’els nu tscherchan insomma brich. Uschea dà la casualità furtünada üna man a la naschentscha dal svilup. E: ün bellischem pled nouv es nat.
Craja El/Ella a la casualità? Obain a la predestinaziun?
No vivain nossa vita, observain ed interpretain. Scha no crajain a la predestinaziun, lura suot quel aspet. Scha na, lura simplamaing sco successiun casuala dad evenimaints. Per mai persunalmaing faja sen cha l’observaziun da la vita e mia cretta toccan insembel.
Nüglia nu capita per cas, mia tenuta visavi la vita as fuorma our da mias observaziuns e mia maniera d’incleger ed ordinar. Eu svess viv, observ ed ordinesch. Ed eu poss esser averta per ils cas furtünats sün meis viadi tras la vita.
Uschea giavüsch eu a tuots cha no scuvran cun finezza, logica e casualità quai chi güda a sviluppar adüna inavant noss viadi tras la vita.